Spirituele politiek
Uit OneWorldWiki
Onderstaande tekst is overgenomen van www.niburu.nl en geschreven door Arend Zeevat
Een hoopgevend signaal.
De laatste maanden tekent zich iets af dat bijzonder hoopgevend is. Naast al het overbekende gebrabbel van politici over de noodzaak van oorlog, vrijheidsbeperking voor de burger en vrijheidsvergroting voor de kleptocraten, beginnen er nieuwe geluiden in de media door te klinken. Op de door velen als bijzonder gekenmerkte datum 07-07-07, verscheen er in het NRC Handelsblad een fantastisch artikel van Anniek de Witt. Zij werkt voor de Stichting wAarde, een denktank binnen de natuur en milieubeweging. Zij heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar spirituele waardeoriëntaties en milieuverantwoordelijkheid.
In haar artikel gaat zij zeer uitvoerig in op de beperkingen van het rationeel-materialistische wereldbeeld, dat vanuit het westen de mensheid aan het overschaduwen is. In haar pleidooi richt zij zich op de bij een toenemend aantal mensen ontstane behoefte aan een meer compleet, vervullend en opbouwend mens- en wereldbeeld. Zij laat in haar artikel haarscherp zien waar de beperkingen van het westers wereldbeeld liggen, waardoor dat problemen heeft geschapen die alleen door een nieuw en het oude overstijgend wereldbeeld opgelost kunnen worden. Zo zegt zij bijvoorbeeld het volgende:
“Achter het broeikaseffect schuilt een rationeel wereldbeeld waarin weinig plaats is voor zingeving en persoonlijke groei. Daarom is de zorg over warme winters en te vroege zomers een uitgelezen kans om dat wereldbeeld te kantelen. Niet ‘weg met de ratio’ maar ‘de ratio voorbij’.”
Het positieve aan dit uitgangspunt is dat zij de huidige problematiek ziet als een uitdaging, maar vooral ook als een uitnodiging tot verandering. Wat verder opvalt in haar artikel is dat zij nergens woorden bezigt die op strijd duiden en het aanwijzen van schuldigen. Zij ziet met name de groeiende aandacht voor het klimaat als een aanzet tot een groter bewustzijn voor de gevolgen van ons handelen. De oplossing die velen verwachten van nieuwe technologieën wordt door haar ter discussie gesteld. Zij wil liever de problemen bij de wortels aanpakken. Die wortels liggen dus in een achterhaalde manier van denken. De rationeel-wetenschappelijke benadering van de werkelijkheid ziet zij als hoofdoorzaak van de vervreemding van de mens ten opzichte van zowel zijn innerlijke natuur als de uiterlijke natuur.
Wat nodig is om zich te openen voor een vernieuwende denkwijze is vooral een gedegen zelfonderzoek. Een onderzoek dat kan leiden tot inzichten die laten zien hoe men zelf bijdraagt aan het in stand houden van de problemen en hoe men zelf een bijdrage kan leveren aan de oplossing er van. Zij doet een beroep op het nemen van de verantwoordelijkheid voor het eigen leven. De Witt geeft aan dat fundamentele veranderingen in gangbare door de massa aangehangen denkbeelden vaak erg langzaam gaan. Eeuwen gaan vaak voorbij voordat een ingesleten denkkader zich verruimt en nieuwe invloeden toelaat. Ze roepen door het nieuwe karakter tevens veel weerstanden op. Ze verwijst daarbij naar de voorbereiders en wegbereiders van het huidige heliocentrische wereldbeeld, zoals Galileï, Copernicus, Kepler en Bruno, die door de heersende kerkelijke macht verketterd werden. Ze moesten het uitdragen van hun visionaire blik soms zelfs met de dood bekopen.
In mensen als Gandhi, Martin Luther King en vele andere minder bekend geworden charismatische wegbereiders van een nieuwe tijd, kunnen wij misschien de visionairen zien die hun leven hebben gewijd aan én geofferd voor een meer humane wereld. Zij zijn de vertolkers van een nieuw wereldbeeld, waarin de mensheid als een geheel wordt gezien. Zij lieten ons weten dat wat wij elkaar aandoen ook onszelf aandoen. Zij vertolkten geestelijke waarden die de overeenkomsten tussen mensen benadrukten, maar wilden die waarden ook in aardse politieke structuren vormgeven. Juist daarin ontmoetten zij hun ‘noodlot’. Een noodlot dat de brandstapel heeft vervangen door een kogel. Hun vele volgelingen werden echter geïnspireerd door het zien van de mogelijkheid van het met elkaar scheppen van een nieuwe werkelijkheid. Hun dood was tragisch, een groot verlies voor de gemeenschappen die zij met hun visie hielpen dragen, maar ook voor de mensheid als geheel. Wereldwijd werd er om hun dood gerouwd. Het besef van een gemeenschappelijkheid waaraan kracht, zingeving en richting kan worden ontleend was de essentie van hun nalatenschap.
De winst van onze tijd
De winst van onze tijd is, naast het verlies van een geestelijk geïnspireerde moraal door de invloed van het rationeel-wetenschappelijke wereldbeeld, dat de visie van enkele visionairen nu veel sneller wereldwijd verspreidt kan worden. De moderne media hebben, ondanks hun vaak ook verderfelijke invloed, er wel aan bijgedragen dat de geestelijke inspiratie van sommigen, mensen overal ter wereld kan bereiken. Het feit dat het NRC Handelsblad besloot om op die bijzondere datum van 07-07-07 het artikel van Anniek de Witt te publiceren, zie ik als een zeer hoopgevend teken. Wereldverbeteraars, waaronder ikzelf, willen niets liever dan een nieuwe wereld zien die er eerder gisteren al had moeten zijn, dan met geduld en vertrouwen te bouwen aan een nieuwe werkelijkheid die vanuit een eigen dynamiek ontstaat. Die op een niet door ons beperkte ego bepaalde tijd zich aandient. Inzicht in de dynamiek van geestelijke veranderingsprocessen is noodzakelijk wil men niet vervallen tot hetgeen The Moody Blues in één van hun liedjes zo mooi omschrijven als: “Revolution is just another way to do what they have done”. Wil men die vaak in dit geval noodlottige r voor het woord evolutie weglaten, dan vraagt dit vooral zelfinzicht. Met name in de eigen drijfveren van waaruit men veranderingen tot stand wil brengen. De wegen van het ego zijn soms ondoorgrondelijk en zeer subtiel, maar bij voldoende moed en doorzettingsvermogen zeker herkenbaar.
Anniek de Witt had de moed een baanbrekend artikel te schrijven, waarmee zij zich heel kwetsbaar opstelde door het aan een regulier dagblad aan te bieden. Zij maakt in haar artikel een onderscheid tussen twee vormen van spiritualiteit. Daarbij verwijst zij naar de Amerikaanse filosoof/schrijver Ken Wilber, van wie zij dat onderscheid overneemt. Deze spreekt over een prerationele en postrationele spiritualiteit. De Witt beschrijft het verschil als volgt:
“De eerste vorm van spiritualiteit wordt gekenmerkt door magische en mythische denkbeelden en romantische idealisaties. De postrationele variant verwijst juist naar de ontwikkeling van vermogens die in ontwikkelingspsychologisch opzicht voorbij het rationele denken liggen, maar daar wel op voortborduren. Deze tweede vorm is een logische ontwikkelingsgang, waarbij het individu er naar streeft een volgende laag in zijn menselijke vermogens aan te boren – bijvoorbeeld een werkelijke innerlijke rust, een vermogen tot creatief en integraal denken, waarachtige empathie en medemenselijkheid, authenciteit en integriteit.”
Wat een inzicht spreekt hieruit. Wat een schitterend heldere verwoording van de behoeften van de moderne mens. De Witt benadrukt dat het hierbij in onze samenleving niet meer gaat om een marginale onderstroom van spiritueel geïnteresseerden, die alleen maar met hun eigen zielenheil bezig zijn. Herman Wijffels, de voormalige formateur van het kabinet Balkenende III, noemt zij een lichtend voorbeeld. Hij heeft in verschillende interviews aangegeven dat hij een meer geestelijk geïnspireerde politiek voorstaat.
Toeval bestaat niet
De wet van synchroniciteit, die duidt op een zinvol verband tussen ogenschijnlijk niet samenhangende maar gelijktijdig optredende fenomenen, is herkenbaar in een ander artikel dat Lea Manders schreef voor het maandblad Koorddanser. Lea Manders is een politica voor een lokale partij in Arnhem. Daarnaast is zij een professioneel astrologe en houdt zich ook bezig met de Kabbalah. Zij schreef haar artikel in de dagen voorafgaand aan 07-07-07. Het werd gepubliceerd in de augustusuitgave van het maandblad. Volkomen onafhankelijk en onwetend zijnd van het artikel van Anniek de Witt, schreef zij een artikel over het failliet van de politiek. Zij benoemd daarin het falen van de huidige politiek en legt haar beperkingen bloot. Zij schrijft onder andere het volgende:
“We kunnen niet meer ontkennen dat een groot deel van de Nederlanders weinig tot geen vertrouwen meer heeft in de huidige politiek. Hoe komt dat? Heeft de huidige politiek ons nog wat te zeggen of is het alleen maar ‘één pot nat’?
We mogen gerust constateren dat er een niet meer werkzame ‘oude politiek’ aan de macht is. Ook de WRR (Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, AZ) stelt: ‘Er bestaat onder zowel burgers als politici veel onbehagen over het politieke bestel. Zo worden er vragen gesteld bij het functioneren van politici: zijn zij wel voldoende aansprekend, vertrouwenwekkend en geloofwaardig? Pakken zij wel de goede zaken aan?(…) Er is kritiek op de gebrekkige aansluiting tussen beleid en uitvoering en de wijze waarop problemen worden aangepakt.” ……
“……De WRR meent de oplossingen te moeten zoeken in: ‘Het primaat van de politiek moet worden hersteld en er moet meer leiderschap worden getoond. (…) De kiezer moet krijgen waarom hij vraagt.’ Maar wàt vraagt die kiezer? Zit die ontwikkelde, bewuste, gemiddeld hoog opgeleide kiezer echt nog te wachten op het primaat van de politiek? Past die politiek nog wel bij de Nieuwe Mens?”
Wat zij onder de Nieuwe Mens verstaat beschrijft ze met de volgende woorden:
“In de tussentijd is er in het Westen en zeker in Nederland een nieuw mens- en wereldbeeld aan het ontstaan. Grote groepen mensen hebben zich al afgekeerd van de institutionele religies en van de politiek. Tienduizenden zijn in Nederland al jaren bezig met een zoektocht naar zichzelf en naar een ander soort invulling van het leven. Deze mensen willen niet meer bij een kerk horen, maar zijn wel religieus op hun eigen individuele manier.
De WRR heeft hier eveneens onderzoek naar gedaan en stelt dat nieuwe religie de overheid voor lastige vragen stelt. Voorzitter Wim van der Donk heeft in zijn WRR lecture in 2006 gezegd: ‘Wel zien we dat er een toename is in de samenleving van wat we hebben aangeduid als ongebonden spirituelen: een groep die staat voor het verschijnsel dat religie steeds minder makkelijk te vangen is in organisaties en structuren. (..) Er zijn vragen betreffende de verhouding religie/levensbeschouwing met burgerschap en democratie.(..)?
Men schrikt zich dood! De wetenschap heeft namelijk jarenlang voorspeld dat religies in de loop der tijd zouden afnemen door toename van wetenschap, opleiding en ‘verstand’.”
Anniek de Witt beschrijft in andere bewoordingen hetzelfde fenomeen en noemt de spiritueel ongebondenen “spirituele nomaden”. Citaat:
“Onze laatmoderne samenleving knalt in vele opzichten uit de voegen van dit materialistische wereldbeeld. Op veel fronten kondigt zich een verschuiving aan. Kijk naar de zoektocht naar levenskwaliteit en zingeving, naar betekenis en diepgang, naar persoonlijke groei en authenciteit – veel Nederlanders zijn ‘spirituele nomaden’ geworden schrijft het Sociaal en Cultureel Planbureau. We laven ons in de loop van ons leven aan diverse bronnen, van meditatiecursus tot Mathäuspassion, want het westers model, met zijn overdadige materiële welvaart en eindeloze keuzemogelijkheden, heeft de existentiële vragen van het individu niet kunnen beantwoorden, noch de sociale samenhang kunnen creëren waaraan in elke samenleving behoefte bestaat. Ook in het nieuwe regeerakkoord staat het: “Welvaart is nog geen welzijn. Sociale zekerheid is nog geen sociale samenhang”.”
In die zinnen in het regeerakkoord zou men wel eens de invloed van Wijffels kunnen lezen. Wat de heren en dames politici er vervolgens mee hebben gedaan of nog doen, kan men hem niet aanrekenen. Uit andere onderzoeken is gebleken dat het percentage ‘spirituele nomaden’ of vertegenwoordigers van “de Nieuwe Mens’ binnen de Nederlandse samenleving 26 procent bedraagt. Bijna één derde van de Nederlandse bevolking hangt op de één of andere wijze geestelijke waarden aan, die zij binnen de kerkelijke instituties niet meer herkennen. De Nederlandse politiek wordt sinds de twintigste eeuw bijna onafgebroken gedomineerd door christelijke politici. Men kan zich daarbij afvragen hoe zij het vol kunnen houden om zelfs tegen de groeiende stroom in, van een sterker wordende roep om verandering van het politieke bestel, zichzelf staande te houden. Maar kunnen zij dat nog wel volhouden? De roep om een humanere wereld wordt alras krachtiger.
De veranderingen van visie in de wetenschap sluiten daarbij naadloos aan. De visie van de wegbereiders van een nieuw wetenschappelijk wereldbeeld, zoals Fritjov Capra, Ervin Lazlo, Lynn McTaggert en vele anderen zal uiteindelijk zijn weerklank vinden in de vormgeving van onze samenleving. Dat de reguliere wetenschap en de reguliere politici die visie minder snel zullen omarmen is geheel hun eigen verantwoordelijkheid. Daarbij zullen ook zij zelf de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van hun keuzes moeten dragen, net als ieder ander mens. Maar de enorme golf van bewustwording die nu de wereld overspoelt, zal niets anders kunnen bewerkstelligen dan het oude weg te spoelen en het nieuwe bloot te leggen. “Zie IK maak alles nieuw.” Het nieuwe is er al. Wij hoeven enkel onze innerlijke angstblokkades op te heffen en onze innerlijke ogen c.q. intuïtie te openen om te zien hoe wij allemaal bij kunnen dragen aan het aardse vormgeven van dat nieuwe. De weg van het hart laat zich niet eeuwig blokkeren. De overweldigende Liefdesenergie die Moeder Aarde en haar kinderen in hun volle kracht wil plaatsen, zal ook onze politieke structuren hervormen. Mijn oproep is dan ook: Besef je eigen individuele kracht, verenig die met de individuele kracht van anderen en tezamen kunnen we wonderen verrichten.
Lea Manders zegt in haar artikel daarover:
“Vanuit ‘alternatieve, spirituele hoek’ denken we vaak dat we verbrokkeld zijn, maar dat is maar schijn. Er is een grote basale overeenstemming qua wereldbeeld en levenshouding tussen lezers van Koorddanser, Onkruid, Bres, Prana en Spiegelbeeld; tussen bezoekers van homeopaten, astrologen en paragnosten; tussen New Age, esoterie, gnostiek en inzichten uit Oosterse religies. Wij hebben prachtige, vaak breed gedeelde ideeën over eenheid, inspiratie, heelheid, reïncarnatie, gevoel, liefde, mededogen, enzovoort. Wij willen het toch anders? Kom uit de catacomben, van de zolderkamers en uit de heksencoverns. Laten wij durven en staan voor wie wij zijn en de juiste woorden, daden en vertolkers durven kiezen om ook politiek onze ideeën neer te zetten!”
Over het samengaan van spiritualiteit en politiek zegt zij:
“Als je zo op het onderwerp spiritualiteit en politiek ‘googled’ dan komt er weinig zinnigs uit. Is dat misschien kenmerkend voor de kopschuwheid van ‘de spirituele wereld’ ten aanzien van de politiek? Velen onder ons vinden dat we ons niet met politiek moeten bemoeien, want ‘politiek is niet spiritueel’. Als wij werkelijk een éénheidsbeeld hebben van mens en wereld, dan kunnen we dit afzijdig zijn echter niet blijven volhouden. Als wij zien dat dit tijdsgewricht om onze inzichten vraagt, dan moeten wij ons ten dienste stellen. Als wij vinden dat een nieuwe tijd aanbreekt of reeds aangebroken is, dan zullen wij diegenen zijn die daaraan invulling kunnen geven. Maar ….. het wordt pionieren. En welk lichtbaken hebben wij buiten ons Innerlijk Licht?”
Aan het eind doet zij een oproep aan een ieder die bewust in het leven staat of dat wil gaan doen, om zich te verenigen in een nieuw op te richten Spiritueel Politieke Partij.
“Wat te doen? Er is maar één oplossing: we moeten het zelf gaan doen. Maar hoe?
Stap 1: Wakker worden! Sta op van je meditatiekussentje en wees alert, open en bereid. De onvrede met de huidige politiek is bij miljoenen aanwezig. De wens om te leven vanuit het hart en vanuit spiritualiteit is zeker bij tienduizenden aanwezig. Dit is hét moment! Stap 2: Beseffen en definiëren dat er een ‘wij’ is, wie wij exact zijn en hoe wij ons noemen. Stap 3: Onze krachten verenigen om politieke stappen te gaan maken: het oprichten van een spirituele politieke partij en mee gaan doen aan de verkiezingen in 2010.
Al geïnspireerd? Er is al een initiatief gaande in deze richting. Interesse? Mail me dan: leamanders@upcmail.nl
De tijd is er meer dan rijp voor. Vanuit dat gevoel wil ik dan ook van harte de oproep van Lea Manders ondersteunen. Het artikel dat zij schreef én het in een regulier landelijk dagblad gepubliceerde artikel van Anniek de Witt laten zien dat die tijd rijp is. Het is natuurlijk niet vreemd dat het vrouwen zijn die deze artikelen hebben kunnen schrijven. Daarmee tonen zij dat ook vrouwen er rijp voor zijn om zich op een ander dan mannelijk wijze in het politieke debat te mengen. Zij laten zien dat de vrouwelijke kwaliteiten van gevoelsvolle verbinding de enige remedie is tegen een aan verdeeldheid ten onder gaande wereld.
Samen staan we sterk, verdeeld zijn we zwak.
In Licht en Liefde
Arend Zeevat
Inmiddels is maart 2008 de Partij voor Mens en Spirit opgericht. Een landelijke poltieke partij. Voor een ieder die een wezenlijke verandering in de samenleving wenst. Voor een ieder die verlangt naar eenheid, heelheid en verbondenheid.Voor een ieder die voelt dat er in deze samenleving behoefte is aan meer warmte, respect, echtheid en authenticiteit. Partij voor Mens en Spirit. Politiek vanuit het Hart! www.mensenspirit.nl
Terug naar: Spiritualiteit
