Sjamanisme

Uit OneWorldWiki

Ga naar: navigatie, zoeken
Siberische Sjamaan

Sjamanisme is een van de oudste vormen van religie, oorspronkelijk ontstaan in Oost-Siberië en Mongolië. Sjamanisme gaat ervan uit dat alles wat bestaat: mensen, dieren, bomen, planten, stenen, sterren, planeten en andere natuurelementen een eigen bewustzijn en energieveld hebben. Dat alles met elkaar verbonden en aan elkaar verwant is en onderdeel van een Groot Geheel.

Een sjamaan ervaart dit Grote Geheel als een familie waarbinnen alle verwanten gelijkwaardig zijn. Hij weet dat alle leven op aarde, onder de materiële mantel, een energetisch leven in zich draagt waarmee het met andere onzichtbare werkelijkheden in wisselwerking staat. In deze andere werkelijkheden bevinden zich onder meer gidsen, geesten, voorouders, ijlere en hogere wezens. Een sjamaan verwerft tijdens zijn opleiding de vaardigheid om, gesteund door helpers zoals totemdieren, totembomen en natuurwezens, contact te leggen met andere werkelijkheden. Hij bekrachtigt het contact door middel van rituelen.

Vroeger had een sjamaan, binnen de gemeenschap waarin hij leefde, de functie van priester, genezer en waarzegger. Het accent verschilde per volk en cultuur. De sjamaan richt zich op de krachten in de natuur en geestenwereld. Dat wil zeggen dat hij/zij door bijv. rituelen de krachten aanroept, samenbrengt of activeert. In potentie zijn deze krachten van naturen overal aanwezig echter door gebeurtenissen kan de onderlinge verhouding van de velden ofwel spirits verstoord zijn. Dit zowel buiten als binnen. Voor de mens, die door zijn evolutie meer dan het dier van zijn omgeving afhankelijk is, kan z'n verstoring lijden tot ziekte.

Een moderne sjamaan heeft een minder zichtbare positie en functie. Hij gaat er echter evenals zijn historische voorganger van uit dat bij mensen en dieren die zich emotioneel, geestelijk of lichamelijk ziek of onwel voelen het innerlijk evenwicht tussen het aardse en het spirituele verstoord is. Het kan ook zijn dat zij het contact verloren hebben met de kern van hun wezen. Door zijn verbinding met alle verwanten en met de hulpgeesten en voorouders in de andere werkelijkheden kan de sjamaan mensen en dieren helpen het evenwicht in zichzelf te herstellen of de kern in zichzelf en hun wezenlijke kwaliteiten te (her)vinden.

Het is de inzet van de sjamaan deze krachten op een bepaalt moment aan te roepen en binnen een bepaalde ruimte de voorwaarde te scheppen dat ze zicht bundellen en in opperste staat van essentiële trilling komen. De sjamaan is hoofdzakelijk de aanroeper, bemiddelaar en stimulator hiervan het zijn de krachten, geesten in de vorm van spirits. Er ontstaat een tijdloze ruimte gelijk het universum. Hierin ligt de helende kracht die bijv. gebruikt wordt om ziektes te genezen. Het zijn de krachten zelf die de genezende factor zijn. Doordat jezelf een microkosmos bent gelijk de macrokosmos of wel een spiegel van het universum is directe genezing mogelijk. Door in het middelpunt van de kosmos te zijn is de tijd zoals wij die kennen en hanteren uitgesloten.

Het is afhankelijk van het doel wat de sjamaan voor ogen heeft maar door het volgen van, alleen of in samenwerking met ander, bepaalde rituelen is hij/zij in staat in opperste extase te komen. Uittreding is daarbij absoluut mogelijk.


Terug naar Spiritualiteit

Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen