Sigrid

Uit OneWorldWiki

Yesterday is history

Tomorrow is a mystery

Today is a gift

It is called 'present'

Ik heb sinds enkele jaren de weg onderzocht van 'leven in aandacht', het is me behulpzaam in mijn dagelijkse houding wat een rechtstreekse invloed heeft op de mensen om me heen. Een leven met aandacht geeft je meer keuzemogelijkheden, is creatiever om de eenvoudige reden dat je minder reactief bent. Dit heeft als gevolg dat je minder geconfronteerd wordt met nare gevolgen van impulsiviteit... Wat is nu precies 'Mindfulness'?? De definitie van 'mindfulness' is heel eenvoudig …. het behelst een training van de kwaliteit van de aandacht…aandacht geven -welbewust en niet-oordelend- in het huidige moment (J.K. Zinn) Het cultiveren van oplettend zijn, opmerkzaam zijn, bedachtzaam zijn…een zachtmoedige relatie aangaan met je ervaring. Een manier van aandacht geven, van observeren dat leidt tot inzicht, we gebruiken de aloude 'inzichtmeditatie' of 'vipassana' die de Boeddha al beoefende. De definitie van 'Gewaarzijn'…gewaar worden van wat er is en er gewoon mee zijn, waarnemen nog voor het bewustzijn erover begint na te denken, waarnemen en observeren zonder oordeel, zonder reactiviteit, waarnemen voorbij het standpunt waarmee je kijkt.

Rosario … een achtdaagse zomerretraite … acht dagen stilte samen met een 20-tal andere mensen. Het programma is afwisselend zitten, lopen, zitten, lopen ... van 6h 's morgens tot 10h 's avonds, met onderbrekingen om te eten … in stilte … te klussen … in stilte … en met de bedoeling alles in volle aandacht te ervaren. Belletjes klinken overal om de overgang van het ene naar het andere aan te geven. Alles gebeurt traag en heel aandachtig … de instructies zijn eenvoudig … je adem is je anker, je benoemt het met 'rijzen en dalen' en telkens je aandacht ergens anders naartoe gaat benoem je ook dat, 'denken', 'denken', 'denken', of 'horen', 'horen', 'horen', en zo gaat het de hele dag door. Wat er ook komt of wat er ook gaat, opmerken en benoemen en laten gaan, en wat blijft laten zijn. Gewoon opmerken wat je het eerst ziet, niet zoeken, want dan ben je al niet meer in het huidige moment. Ook niet streven, want ook dan ben je niet meer 'hier' tenzij je het opmerkt … en zacht, niet-oordelend benoemt … 'streven', 'streven', 'streven'. Het lijkt simpel maar je komt zo je automatische vluchtweggetjes tegen die je in deze omgeving niet kan toepassen, geen boeken, geen gesprekken, geen telefoons, geen TV, geen kast met koekjes, geen glaasje wijn, alleen jij in de stilte met jezelf en de anderen met zichzelf in de stilte. Er komen weerstanden, er komt pijn, van het zitten maar ook van jezelf tegen te komen, pijn over al je zelfkritiek, pijn over al je verraad, over al je oordelen over jezelf en de anderen, pijn over al je verzet tegen gewoon 'zijn' en vertrouwen, pijn over al je pijn. Je ervaart je neigingen van gehechtheid … ik voel me 'alleen' lekker als ik in het zonnetje kan lopen … ook van afkeer … ik voel me rot maar ik duw het weg door al aan het lekkere middagmaal te denken … 'denken', 'denken', 'denken'. Ik begin op deze manier te begrijpen hoe ik mezelf het huidige moment ontzeg met al de rijkdom die erin vervat ligt.

Ik voel mezelf heel ontvankelijk worden voor wat er in mij gebeurt maar ook voor wat er rond mij gebeurt, spontaan kan er dankbaarheid opwellen uit mijn hart, of compassie, of zachtheid … ik voel mijn hart en ik voel wanneer het zich opent en wanneer het zich sluit, ik merk op, neem waar en zie wanneer ik de neiging heb er iets aan te willen veranderen, ik kies dit niet te doen of misschien wel te doen maar ik kies vanuit wat ik ervaar in dit moment. Dag na dag hetzelfde en toch een wereld van verschil. Elke moment met zachte aandacht aanraken geeft je leven iets rijks. Je ervaart wat je anders niet opmerkt. Je voelt een grote verbondenheid met alles wat rond jou is, ook met al die mensen die dit samen met jou beleven. In duizend woorden kan je dit niet ervaren. Wat 'aanwezigheid ' en 'aandacht' kunnen doen … Op het einde van de week ga ik naar huis, een beetje onwennig, ik voel me open en ook een beetje kwetsbaarder, maar het schrikt me niet af integendeel, alles is zo intens.

Deze ervaring bracht me bij het besef van het belang van een diep contact met mezelf, het proces van ruimte vrij maken voor en in mezelf waarin ik de vaardigheid kan ontwikkelen om onbeperkt en ongehinderd gewaar te zijn.

Bij het stierengevecht is er een plek in de arena waar de stier zich veilig voelt. Als hij die plek heeft bereikt, houdt hij op met rennen en komt geheel op krachten. Hij is niet langer bang. Het is de taak van de matador te weten waar deze veilige plek is en ervoor te zorgen dat de stier geen tijd heeft deze plek te bereiken. Deze plek wordt de querencia genoemd. Voor mensen is de querencia de veilige plek in onze innerlijke wereld. Wanneer iemand zijn querencia vindt, is hij kalm, vredig en wijs. Dan heeft hij zijn kracht gebundeld. Rachel Naomi Remen. (Kornfield, 2002)

Dit wil ik delen omdat het me al zoveel mooie ervaringen heeft meegebracht

Mindvolle groet Sigrid